شاعر مي فرمايد:

مرغ و خروس و اردك،

جوجه و غاز و لك لك،

كبريت و گاز و فندك،

ميخوام بگم كم كمك،

ولنتاينت مبارك!

 
آري، ولنتاين يا ولنتايم (توضيح مورخ: من خود به گوش خويشتن شنيدستم كه عاشقي از فرط اشتياق، ولنتاين را ولنتايم مي گفت و الخ) يومي است از ايام كه در آن عشاق سخت به كار ستاندن دل و قلوه مشغول شوند و تا بدانجا از براي يكدگر خالي ببندند كه در زوال اين يوم هيچ سقف سالم در هيچ بلادي يافت نشود! و اين يوم المبارك مصادف است با دوازدهم فبريه فرنگي و 24 بهمن سنه شمسي.

 

آورده اند كه كشيش] ...[ * از اهالي بلاد روم ،پنهان از انظار عموم، جماعتي از شباب ليلي و مجنون صفت را به نكاح درمي آورد و نسيان بر وي مستولي مي شود كه كار يواشكي را عاقبتي است سخت، علي الخصوص كه دور از چشم و برخلاف دستور حاكم وقت باشد و از قضا شباب مجنون صفت از جنگجويان باشند و منع شده از سنت حسنه ازدواج. و خود بخوانيد حديث مفصل از عاقبت اين كشيش بي نوا.

 
القصه از آن دوران عاشقان بي قرار به سبب دوري از يار، و براي زنده نگاه داشتن ياد كشيش ] ...[ پايه مي گذارند روزي را كه به ولنتاين مشهور است و معروف.
 
 
جال اينكه چگونه اين ولنتاين از بلاد كفار به سرزمين ما پا نهاد، ما ندانيم و ديگران نيز ندانند و شما نيز ندانيد بهتر است. اما آنچه بايد بدانيد مناسكي است كه بجاي نياوردن هر كدام حكم مرگتان را امضا خواهد نمود و العاقل يكفيه الاشاره!

 
از آنجا كه در روزگار كنوني مبحث تعدد ليالي و مجانين ( توضيح مورخ: جمع مكسر ليلي و مجنون) نقل محفلهاست و يك ليلي را ده مجنون است و بالعكس، بر شما واجب  است كه پيش از فرارسيدن يوم موعود طوماري از اسامي مورد نظر نبشته و به ترتيب اولويت هدايايي ابتياع كنيد و زنهار شما را كه اين مهم را به روز موعود موكول كنيد كه شما را ضرري است بس جبران ناشدني. كه در اين روز از شير مرغ تا جان آدميزاد را به رنگ سرخ درآوردند و به قيمت خراج سمرقند و بخارا به خلق الله بياندازند!
 

و از ديگر ملزومات رقعه اي است منقش به نقش دل و قلوه، و در آن بنگاريد اين جمله را كه: تنها تو در قلب مني! و يا در قلب مني هرگز! و الخ. و زنهار شما را كه مجنوني از مجانين شما و يا ليلي اي از ليالي، پي برند كه اين جمله را براي جمع كثيري تكثير كرده ايد! زنهار!
 

 و اين يوم به سر نرسد مگر آنكه تحفه ي خود را به همراه گلي سرخ و آتشين به محبوب بدهيد و وي را طعامي چينتال پينتال مهمان كنيد و مثنوي هفتاد من با مضامين عشقولانه بخوانيد و ...
 

و بدانيد بر شما واجب موكد است كه در هر سنه و پس از پايان اين يوم فرخنده و گوگولي، سر در جيب مراقبت فرو بريد و اندكي تامل كنيد كه در ايران باستان نيز چنين يومي بوده است و دلسپردگي را مرامي بوده و يومي و آداب و رسومي و سپس كمي شرمنده شويد و تكرار كنيد: خلق را تقليدشان بر باد داد و هكذا... و آنگاه به همان سرعت و مجددا سر در جيب مراقبت فرو بريد كه ولنتاين سنه ي آتي را چه كنيد كه فك جمله ياران با زمين مماس شود. انشاء الله تعالي!