سلام ....
حالت چطوره ؟
ممنون از اینکه اینجا گذاشتیش ....
در مورد اینکه دیر پیغامتو خوندم شرمنده .... دیر چک کردم .....
خوب و خوش باشی ....
سال نو هم مبارکت باشه ....
من رفتم سفر دوست من

سال نو پیشاپیش مبارک...
.
.
.
.
.
.
شماره ۳۴ ماهنامه طنز و کاریکاتور بچه مشد٬ ویژه نوروز۸۸ منتشر شد . برای دیدن طرح جلد این شماره به وبلاگ اینجانب(طنزنوشت های یک سفیر) سر بزنید...
.
.
.

در انزوا تنها آرزویم دوام آوردن و تمام نشدن بود.
در انزوا خودم را به دو نیمه تقسیم کرده بودم تا یکی محک بزند این خودم را و دیگری آن خودم را.
در انتها فهمیدم که باید یک خود واحد باشم.یک خود که او را دوست دارد. لی لی کنان در کنار او می دود.بستنی می خورد و از ته دل قهقه می زند.
اما این او کیست؟
آیا همین پسربچه6ساله ای که در ذهنم زندگی می کند نیست؟
در انزوا یاد گرفتم که:«پر سیمرغی بکارم نمیاد-قصه نگو-!! من خودم،خودم باید طلسم دیو رو بشکنم»
به یاد حسین کرد شبستری در برابر دیو شش سر تنهایی قداره کشیدم و از پای در آوردمش.
«گرامیش دارید و توشه خورید***چو پرورده شد تن،روان پرورید»
دست گذاشتم روی زانوهایم،بلند شدم و جشن گرفتم این شناخت از خودم را.
اما اگر زانو نداشتم...
***
یک هفته بعد...
دوستان خوب مردآرام
دیگر آرزوی مرد آرام این است که نه مرد باشد نه آرام،یک درخت سبز باشد بی غرور. تا بتواند قد بکشد و برود تا اوج فواره.
دعوتتان می کنم به خواندن و نظر دادن درباره داستان«زانو بزن»
یادتان باشد: «جز از کهتری نیست آیین من***مباد آز و گردن کشی دین من»
چون: «بزرگی که فرجام آن بدتری است***بدان برتری بر بباید گریست»
منتظر نظرهایتان هستم.
سبز باشید مثل درخت.

سلام آخه مرد حسابی کجای این مطالبت طنزه ، خواهش میکنم اول طنز رو تعریف کن بعد
...