خدایا مشکلات از حد فزونه
هما کو؟ این که بوف بد شگونه

گمونم دخلمونو موش برده
همای بخت مونو گربه خورده

قلیلی در رفاه و ناز و نعمت
کثیری زیر خط  فقر و نکبت

همیشه جیب ما زار و نزاره
شبیه گاز در افت فشاره

خدا از بس که دپرس یا پریشیم
زمانی تو دبی گاهی تو کیشیم

چرا از ما نمی پرسی که کوشیم
آخه گاو نره تا کی بدوشیم؟

کجای سفرهء ما پیت نفته!
حساب وعده ها از دست رفته