خدایا مشکلات از حد فزونه
هما کو؟ این که بوف بد شگونه

گمونم دخلمونو موش برده
همای بخت مونو گربه خورده

قلیلی در رفاه و ناز و نعمت
کثیری زیر خط  فقر و نکبت

همیشه جیب ما زار و نزاره
شبیه گاز در افت فشاره

خدا از بس که دپرس یا پریشیم
زمانی تو دبی گاهی تو کیشیم

چرا از ما نمی پرسی که کوشیم
آخه گاو نره تا کی بدوشیم؟

کجای سفرهء ما پیت نفته!
حساب وعده ها از دست رفته

کسی دنبال حل مشکلی نیس
در این کابینه یارب خوشگلی نیس

همش کرمانن و مشهد یا نایین
یا بور کینا فاسو یا کشور چین

گروهی دائماً گشت و گذارن
به وضع مملکت کاری ندارن

خیابونا چراغونن درسته
قضیه زیر پای ماس که سسته

همه گریونن از بار گرونی
همه می گن الهی وا بمونی

اگه دخلت پره گردن کلفتی
وگر نه هی سواری می دی مفتی

بهار اینجا به رنگ اسکناسه
ببین انسانیت کلاً خلاصه

تویی بخشنده جرم و خطا پوش
نپرس ازمن پسر قافیه ات کوش

«خدایا ما شدیداً خوب هستیم
ولی کی گفته که ایوب هستیم؟»