دست انداز| نشریه طنز اینترنتی

نوشته شده توسط فرزام الفت چهارشنبه ۰۵ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۲:۴۸

برداشت اول: فيلم شروع مي شود. يك آقا در حالي كه شلوارش را تا زير گلو بالا كشيده از در وارد مي شود. ملت هرهر مي زنند زير خنده. موسيقي شاد پخش مي شود آقا دور خودش مي چرخد و ابروهايش را بالا و پايين مي پراند. تو كه بي وفا نبودي نبودي نبودي نبودي پدر سَسَسسسسسگ ! شليك خنده. آقاي شلوار زير گلو از ماجراهاي خودش در مستراح مي گويد. پاچه شلوارش را بالا مي كشد. تا زانو خيس است. شليك خنده.

برداشت دوم : پرده بالا مي رود. تئاتر طنز روشنفكرانه شروع مي شود. (با كمدي روحوضي اشتباه نگيريد). اجنه با زيرشلواري قر مي دهند. شليك خنده. اجنه با زيرشلواري تكنو مي زنند. شليك خنده. آقاي ميزبان مي آيد از ماجراهاي خودش و زنش تعريف مي كند. سرت را پايين مي اندازي. ولي ... هرهر كركر مخاطب. باز هم شليك خنده.

برداشت سوم: در سينما نشسته اي حس مي كني موسيقي متن ربطي به خود متن ندارد. بعد حس مي كني موسيقي با صداي دالبي هم ربطي ندارد. كيفيتش پايين است. باورت نمي شود. زمان مي گذرد يك آهنگ تمام مي شود. آهنگ ديگري شروع مي شود. به اصطلاح track عوض مي شود. ليلا... ليلا... عشق من و تو ... باز هم باورت نمي شود. دور و برت را مي بيني. راه دور نمي روي. بغل دستي ات هدفون در گوش با صداي بلند آهنگ گوش مي كند. يادت مي آيد در سينما نشسته اي. بقيه فيلم را مي بيني. شليك خنده. لذت مخاطب.

برداشت چهارم: در جلسه نقد فيلم نشسته اي. آقاي منتقد از كيفيت پايين فيلمها مي گويد. كارگردانان از درآمد كم فيلمها مي گويند. بازيگران از ضعف فيلمنامه مي گويند. آبدارچي ها از كيفيت پايين چاي مي نالند. بعد جلسه تمام مي شود. سالن تاريك مي شود. پرده پايين مي آيد. فيلم كمدي پخش مي شود. آقاي بازيگر دنبال خروس مي دود. شليك خنده. آقاي بازيگر دستش به خروس نمي رسد داد مي زند: مگه برنگردي تو لونه ات. اگه گذاشتم كاري بكني. يك روز محرومي . شليك خنده. دوربين خانم بازيگر را نشان مي دهد. آقاي بازيگر با حسرت مي گويد: خودم هم كه چند روزه محرومم. شليك خنده.

برداشت آخر: رابطه بين سليقه مخاطب و كيفيت فيلمهاي كمدي مثل مرغ و تخم مرغ است. دنبالش نگرديد. ببينيد خروس نظرش چيه ...
منتظر چي هستيد؟ شليك خنده رو برو تو كارش !...

+ 3

+ 3